Dossier: Hoe erg is corona echt?


Een grondige analyse van alle data, feiten en beleidsresultaten. Het was even wachten op deze belangrijke STATBEL publicatie, maar op 16 juni verschenen eindelijk de bevolkings- en sterfte cijfers.


Op 1 januari 2021 telde de wettelijke Belgische bevolking 11,521,238 inwoners, een groei met slechts 28,597 inwoners ofte 0.25%, een halvering in vergelijking met de voorgaande jaren, nagenoeg volledig toe te schrijven aan migratie (en niet aan Corona zoals we zullen zien) …

Sciensano bedacht vorig jaar 19,594 overlijdens aan het Corona virus toe. Met omgerekend 1,704 Corona-sterfgevallen per miljoen mensen op 31 december, rapporteerde België daarmee het hoogste (relatief) aantal sterfgevallen ter wereld, op de twee ministaten Monaco en Gibraltar na.


Nochtans deed België niet onder voor de andere landen in het verzinnen en handhaven van de meest idiote maatregelen om het respiratoire Corona-virus te beïnvloeden. Met nefaste gevolgen voor ons sociaal weefsel, onze horeca, onze cultuur verenigingen, onze kwetsbaren en bovenal onze jongeren en kinderen. Het waren stuk voor stuk nutteloze pogingen en ook al heeft Prof. Toussainti de ineffectiviteit van de maatregelen bewezen, onze ‘bewindvoerders’ blijven volharden in de boosheid… Deze ‘angst-cultiverende regering’ heeft ons ‘samen-leven’ onderworpen aan allegaartje van samenscholingsregeltjes, plexiglas voorschriften, reisbeperkingen, PCR-test terreur, gedrags verorordeningen, reserverings verplichtingen enz… Doen ze dat gewoon met de beste bedoelingen? Is het verlicht despotisme? Of gewoon onwetendheid op het debiele af?

Sinds een jaar volg ik de cijfers van Scienscano op de voet en laat ik een alternatieve stem horen, enerzijds op het discussie forum van https://www.viruswaanzin.be/ en anderzijds op mijn eigen website https://hoe-erg-is-corona-echt.be/

Oorspronkelijk werden die acties ingegeven door ongeloof over de vele statistische nonsens over de ernst van de pandemie. Die maakte snel plaats voor verbijstering over de genomen maatregelen. Toen het duidelijk werd dat onvoldoende geteste vaccins (of eigenlijk gen-therapieën) massaal onze bovenarm in moesten, werd het bezorgdheid. Nu ondertussen het merendeel van vrienden en familie zich braafjes heeft laten inenten is nog slecht gelatenheid over. Maar ik blijf ook vastbesloten. Deze voortdurende beperkingen van vrijheden, deze ongeziene inbreuken op onze privacy, deze massale toepassingen van censuur (‘van overheidswege’ dan nog) en de ongeremdheden waarmee deze acties konden genomen worden moeten allen aan de kaak gesteld worden.

Met de nieuwe cijfers van STATBEL kan ik vandaag mijn eigen standpunten nog scherper stellen:

  1. Tot en met 31/12/2020 is er onder 65 jaar eigenlijk helemaal geen oversterfte vast te stellen, tussen 65 en 74 jaar was die oversterfte marginaal, en boven de 75 was de situatie niet erger dan gebaseerd op het gemiddelde van de laatste 10 jaar.

  2. Sinds 1/1/2021 zitten we, niettegenstaande 5,331 overlijdens toegeschreven aan Corona, in een periode van ondersterfte. Hoe lang kan je je kop in het zand steken? Mensen sterven niet aan Corona, ze sterven ‘met Corona’, net als ‘met’ hun andere kwalen en gezondheidsproblemen. ‘Het’ Corona-slachtoffer overlijdt met gemiddeld 1.75 comorbiditeiten, zijn/haar (gemiddelde) hoge leeftijd niet meegerekend.

  3. De vaccins lijken maar marginaal te werken. De vaccinatie campagne is de zoveelste nutteloze slag in het water. De druk die gezet wordt op onze jongere bevolking om zich in te enten met deze onvoldoende geteste ‘producten’ is misdadig.

Het is dus hoog tijd voor wat zelfreflectie bij onze beleidsvoerders. Niet één maatregel is vandaag nog te rechtvaardigen. Al zeer lange tijd niet meer trouwens…. (i)


De echte oversterfte in 2020! De klassieke oplijsting van de bevolkingsaantallen over de jaren heen, met de overlijdens en de gemiddelde sterfte graad is over gesimplificeerd. We zien als het ware, de 19,594 Corona overlijdens zitten, alsook de beangstigende stijging van 15% van de sterfte graad (i.e. van 0.95% naar 1.10%)


Die over simplificatie maakt echter dat we diverse gebeurtenissen niet capteren. B.v.

  • 2019 was een extreem mild jaar. Ondersterfte in één jaar kan niet anders dan een effect hebben in het jaar erna. Deze voorstelling van zaken is daar blind voor!

  • De laatste 10 jaar is onze 65+ bevolking met 18.5% toegenomen. De 85+ ers zelfs met ~40%, terwijl de totale bevolking met ‘slechts’ 6% groeide. Dit demografisch effect is niet te zien!

  • Dankzij een jaarlijkse instroom van (jongere) migranten bleef het gemiddeld sterftecijfer constant. Zonder migratie, en met een levensverwachting van 82 jaar, zou het ‘hoge’ sterftecijfer van 1.10% eigenlijk zelfs 1.20% moeten zijn.

  • In het verleden vielen griep seizoenen al eens ongelukkig. Zo kan je nul of twee keer een sterfte piek hebben in één jaar, of werd één zware sterfte golf mooi gespreid over twee jaar.

Er zijn eenvoudige technieken om tot betere cijfers te komen. Enerzijds kan je de data verfijnen per leeftijd/leeftijdsgroep en anderzijds moet je die aggregeren over een langere periode. In de onderstaande tabel koos ik voor leeftijdsgroepen van 5 jaar en heb ik 2019 en 2020 samen genomen en vergeleken met de twee jaar ervoor (2017-2018), de 4 jaar ervoor (2015-2018), de 6 jaar ervoor (2013-2018), enz.



De tabel brengt al een eerste waarheid aan het licht. De laatste 2 jaar zijn beter dan ooit te voren voor de bevolking onder de 65. De impact van COVID daar is structureel niet aanwijsbaar.